Hvernig metum við árangur HIFEM-þjálfunar?
Þegar þú byrjar í grindarbotnsþjálfun er eðlilegt að vilja vita hvort hún sé að skila árangri. Þú finnur kannski greinilega fyrir vöðvasamdráttum í stólnum, en hvernig tengist sú upplifun breytingum á þvagstjórn eða daglegri líðan?
Til að svara því þurfum við að skoða hvað er mælt. Tilfinningin meðan á þjálfun stendur, mæld vöðvastarfsemi og breytingar á einkennum gefa ólíkar upplýsingar.
Með skýrum markmiðum og reglulegri eftirfylgd verður auðveldara að átta sig á því hvað breytist og hvaða næstu skref henta þér.
Hvað mæla rannsóknir á HIFEM?
Rannsóknir á HIFEM við þvagleka nota meðal annars einkennaspurningalista, skráningu á lekaköstum og upplýsingum um notkun lekabinda. Í sumum rannsóknum er einnig metin starfsemi grindarbotnsvöðva.
Þessir mælikvarðar svara mismunandi spurningum:
Lekaköst: Hversu oft kemur þvagleki fram?
Einkennaskor: Hversu mikill er lekinn og hversu mikið truflar hann daglegt líf?
Notkun lekabinda: Hefur þörfin fyrir bindin breyst?
Vöðvastarfsemi: Hvað sýna mælingar á samdrætti eða spennu vöðvanna?
Saman geta þessar upplýsingar gefið skýrari mynd af árangri en einn mælikvarði einn og sér. [1, 2]
Jákvæðar niðurstöður úr rannsóknum
Í rannsókn Samuels og samstarfsfólks frá 2019 fengu 75 konur með þvagleka sex HIFEM-lotur. Að þeim loknum höfðu einkennaskor lækkað og notkun lekabinda minnkað. Bæting var einnig til staðar við þriggja mánaða eftirfylgd. Rannsóknin var án samanburðarhóps og því er ekki hægt að rekja breytingarnar með fullri vissu til HIFEM-þjálfunarinnar einnar. [1]
Kerfisbundið yfirlit og safngreining frá 2025 tók saman sjö rannsóknir á konum með þvagleka. Þar sáust færri þvaglekatilvik og lægri einkennaskor í HIFEM-hópum samanborið við samanburðarhópa. Höfundar bentu þó á að rannsóknirnar væru ólíkar og möguleg skekkja til staðar. Frekari vandaðar rannsóknir eru nauðsynlegar til að staðfesta umfang og varanleika áhrifanna. [2]
Niðurstöðurnar gefa tilefni til bjartsýni fyrir sumar konur með þvagleka. Þær eru jafnframt áminning um að meta árangur hvers einstaklings sérstaklega.
Vöðvasamdráttur og árangur eru ólíkir hlutir
HIFEM kallar fram endurtekna vöðvasamdrætti með rafsegulörvun. Að finna samdrátt meðan á lotu stendur segir þér að örvun sé að eiga sér stað. Sú tilfinning ein staðfestir þó ekki að vöðvarnir hafi styrkst eða að þvagstjórn hafi batnað. [1]
Í yfirlitinu frá 2025 mældist ekki tölfræðilega marktækur munur milli hópa á samanlögðum niðurstöðum fyrir vöðvasamdrátt eða hvíldarspennu, þótt munur sæist á ákveðnum þvaglekaeinkennum. [2]
Þess vegna er gagnlegt að fylgjast með því sem gerist milli þjálfunarlota. Breytast einkennin? Verða ákveðnar athafnir auðveldari? Truflar lekinn þig minna?
Byrjaðu á markmiði sem skiptir þig máli
Áður en þjálfun hefst getur verið gagnlegt að skrifa niður eitt eða tvö persónuleg markmið.
Til dæmis:
„Ég vil að lekaköstum við göngur fækki.“
„Ég vil finna minna fyrir leka þegar ég hósta.“
„Ég vil að áhyggjur af leka trufli mig minna yfir daginn.“
Þetta eru dæmi um markmið, ekki loforð um niðurstöðu. Kosturinn við skýrt markmið er að þú hefur eitthvað ákveðið til að bera saman við síðar.
Veldu aðstæður sem koma reglulega fyrir í þínu lífi. Þú þarft ekki að framkvæma erfiðar æfingar eða framkalla leka til að prófa hvort breyting hafi orðið.
Einfaldar athugasemdir geta sýnt breytingar
Þú getur haldið stuttar dagbókarfærslur fyrir þjálfun og aftur við fyrirfram ákveðna eftirfylgd. Skráningin þarf ekki að vera flókin:
Hvort leki kom fram og við hvaða aðstæður.
Hversu mikið einkennin trufluðu þig.
Hvort notkun lekabinda breyttist.
Hvort eitthvað óvenjulegt einkenndi daginn, til dæmis meiri hreyfing eða hósti.
Dagbókin getur stutt samtal við heilbrigðisstarfsfólk. Hún kemur ekki í stað faglegs mats eða staðlaðra spurningalista.
Forðastu að túlka einn góðan eða slæman dag sem endanlega niðurstöðu. Reyndu frekar að skoða breytingar yfir sambærileg tímabil.
Af hverju skiptir eftirfylgd máli?
Mat strax eftir síðustu lotu segir aðeins hluta sögunnar. Eftirfylgd hjálpar til við að sjá hvort breytingar haldist þegar tími líður.
Í rannsókn Samuels og samstarfsfólks var árangur til dæmis metinn bæði eftir sjöttu lotu og þremur mánuðum síðar. Það gefur upplýsingar um þann tíma, en staðfestir ekki varanleg áhrif til margra ára. [1]
Það er því skynsamlegt að ákveða fyrirfram hvenær þú ætlar að fara yfir stöðuna. Þá er hægt að bera saman upphafleg markmið, skráðar breytingar og eigin upplifun.
Hvað ef þú finnur ekki mun?
Lítill árangur er tilefni til að endurmeta stöðuna. Ekki á að gera sjálfkrafa ráð fyrir að lausnin sé meiri styrkur á tækinu eða fleiri lotur.
Þá getur verið gagnlegt að ræða við heilbrigðisstarfsfólk um hvort orsök einkennanna hafi verið nægilega skýrð og hvort önnur nálgun henti betur. Grindarbotnsþjálfun þarf að taka mið af þörfum einstaklingsins og fagleg leiðsögn getur hjálpað til við að meta framkvæmd eigin æfinga. [3]
Ef nýir verkir, tæmingarerfiðleikar eða versnandi einkenni koma fram þarf faglegt mat áður en haldið er áfram.
Þinn árangur á að hafa merkingu fyrir þig
Rannsóknir hjálpa okkur að skilja hvað HIFEM gæti gert. Persónuleg markmið hjálpa þér að sjá hvort breytingarnar skipti máli í þínu lífi.
Það getur verið hvetjandi að sjá færri lekaköst skráð yfir vikuna eða taka eftir að einkenni trufla daginn minna. Slíkar breytingar eiga skilið athygli, rétt eins og það skiptir máli að taka eftir þegar árangur lætur á sér standa.
Hjá Partera leggjum við áherslu á skýrar upplýsingar og raunhæfar væntingar. Markmiðið er að þú getir tekið upplýsta ákvörðun um þína þjálfun og fylgst með því hvernig þér líður.
Virkjaðu þinn innri styrk — með markmið sem skipta þig máli.
Greinin er almenn fræðsla og kemur ekki í stað einstaklingsbundins mats heilbrigðisstarfsfólks. Rannsóknirnar sem hér eru ræddar fjalla um konur með þvagleka. Niðurstöður þeirra yfirfærast ekki sjálfkrafa á karla, önnur einkenni eða öll tæki sem nota rafsegulörvun.
Heimildir
Samuels JB, Pezzella A, Berenholz J, Alinsod R. Safety and Efficacy of a Non-Invasive High-Intensity Focused Electromagnetic Field (HIFEM) Device for Treatment of Urinary Incontinence and Enhancement of Quality of Life. Lasers in Surgery and Medicine. 2019;51(9):760–766. doi:10.1002/lsm.23106
Leonardo K, Rahardjo HE, Afriansyah A. Noninvasive High-Intensity Focused Electromagnetic Therapy in Women With Urinary Incontinence: A Systematic Review and Meta-Analysis. Neurourology and Urodynamics. 2025;44(2):424–433. doi:10.1002/nau.25658
National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health. Kegel Exercises.
Comments